10
10 PuntenPlan Caricom/ 10 Januari 1686
20 mln.
Benadeelden Tijdens Slavernij
108 biln.
Herstelbedrag
Herstel is een recht, geen gunst
Reparatory Justice
Dit betekent onder andere: Reparatory justice gaat verder dan erkenning alleen. Het vraagt om concrete maatregelen die de structurele gevolgen van slavernij, kolonialisme en onteigening aanpakken.
– Erkenning van historisch onrecht
– Herstel van economische en sociale ongelijkheid
– Bescherming en herstel van cultureel erfgoed
– Investeringen in gemeenschappen
– Beleidsverandering op nationaal en internationaal niveau
Wij werken vanuit een integrale benadering waarin verleden, heden en toekomst met elkaar verbonden zijn.
Samen bouwen wij aan een toekomst waarin historische waarheid wordt erkend, waardigheid wordt hersteld en recht wordt gedaan.
Uw betrokkenheid maakt het verschil.
De kracht van het Caribisch front:
CARICOM en de strijd voor herstel
Onder leiding van de CARICOM is een gezamenlijke reparatie-agenda ontwikkeld die landen oproept verantwoordelijkheid te nemen voor het slavernij- en koloniale verleden.
De Nationale Reparatie Commissie Suriname is opgericht om de belangen van Suriname binnen de internationale reparatiebeweging te vertegenwoordigen en structureel te werken aan herstelmaatregelen.
De CARICOM
Tienpuntenplan voor Reparatory Justice vormt de internationale standaard voor herstel na slavernij en kolonialisme. Dit plan is ontwikkeld door Caribische staten als collectieve eis richting voormalige koloniale machten, en biedt een concrete en uitvoerbare route naar rechtvaardigheid.
NRCS
De Nationale Reparatie Commissie Suriname is opgericht als antwoord op een groeiend besef: historisch onrecht vraagt om georganiseerde en doelgerichte actie.
Empowering Indigenous Suriname
Ontdek meer over de Surinaams-Inheemse cultuur, onze geschiedenis en actuele kwesties die de gemeenschap bezighouden, zowel in Nederland als in Suriname.
Tijdlijn van kolonialisme en slavernij
Inheemse soevereiniteit en landonteigening
Duizenden jaren vóór 1492 – Suriname is al bewoond door inheemse volkeren.
1499–1500 (±) – Eerste Europese contacten via expedities van Amerigo Vespucci.
1650–1667 – Engelse plantagefase, vestiging onder Francis Willoughby
Structurele landonteigening van Inheemsen.
1667 – Overdracht van Suriname aan Nederland via de Vrede van Breda. Begin van grootschalige uitbreiding en institutionalisering van slavernij.
1686 – Vredesverdrag tussen de Inheemsen en Gouverneur van Sommelsdijk na meerjarige oorlog.
De impact van slavernij op Suriname
1700–1800 – Hoogtepunt van de
Trans-Atlantische slavenhandel naar Suriname.
1683 – Oprichting van de Sociëteit van Suriname. Institutionalisering van slavernij als economisch systeem.
1863 (1 juli) – Afschaffing slavernij in Suriname
1863–1873 – Periode van “Staatstoezicht.”
1873–1916 – Periode van Contractarbeid.
1954 – Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden.
Beperkte autonomie, maar geen herstel voor slavernijverleden.
1975 – Onafhankelijkheid van Suriname. Economische afhankelijkheid blijft bestaan.
1980 – De Binnenlandse Oorlog
De strijd voor erkenning en rechtvaardigheid
2007 – Verenigde Naties neemt de UN Declaration on the Rights of Indigenous Peoples aan. Internationale erkenning van inheemse rechten (nog beperkt geïmplementeerd in Suriname).
2001 – Durban Conferentie tegen Racisme:
“Slavernij en slavenhandel zijn een misdaad tegen de menselijkheid.”
2014 – Caricom intensiveert de reparations-agenda en lanceert 10-Punten Programma.
2022 (19 december) – Excuus door Premier Mark Rutte voor het Nederlands slavernijverleden. Geen directe herstelbetalingen.
2023 (1 juli) – Excuus voor het Nederlands slavernijverleden door de koning van Nederland in Amsterdam.
2026 – Focus op structurele rechtvaardigheid
Door de eeuwen heen
In de 17e eeuw werden Inheemse volken in Suriname onderdrukt, wat leidde tot genocide en landonteigening door koloniale machten, waardoor hun soevereiniteit en culturele identiteit in gevaar kwamen.
Gedurende de 18e eeuw duurde de slavernij en slavenhandel voort, waarbij miljoenen mensen als slaven werden geëxploiteerd voor economische voordelen van Nederland, wat leidde tot systematische armoede en ongelijkheid in de samenleving.
Tegenwoordig vechten gemeenschappen in Suriname en daarbuiten voor erkenning, herstel en gerechtigheid, waarbij ze de gevolgen van kolonialisme en slavernij onder de aandacht brengen en pleiten voor bewustwording reparaties.
Acties voor verandering
Erkenning van historische onrecht
Neem deel aan de discussie
Educatie over koloniale geschiedenis
Workshops, events en meer
Betrokkenheid in de gemeenschap
De diaspora als brug: Nederland in de reparatiebeweging
• Herstel kent geen grenzen
• Van Suriname naar Nederland: één gezamenlijke verantwoordelijkheid
• De kracht van de diaspora in beweging
Eeuwen onrecht vragen om actie vandaag
• Het verleden werkt door, herstel kan niet wachten
• Rechtvaardigheid uitgesteld is rechtvaardigheid ontkend
• Nu is het moment voor structureel herstel
Sluit je aan bij de beweging voor herstel
Foto’s
Laatste nieuws
PARAMARIBO — “Een klap in het gezicht van nazaten van tot slaafgemaakten in Suriname.” Zo typeert de voorzitter van de Nationale Reparatiecommissie, Armand Zunder’ het besluit van Nederland in de Verenigde Naties, vorige week zich te onthouden van stemming over een resolutie aangaande het slavernijverleden. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) heeft vorige week woensdag met ruime meerderheid een resolutie aangenomen waarin de Trans-Atlantische slavernij wordt aangemerkt als de ernstigste misdaad tegen de menselijkheid.
EU Explanation of Vote – UN General Assembly: Action on A/80/L.48 – Declaration of the Trafficking of Enslaved Africans and Racialized Chattel Enslavement of Africans as the Gravest Crime Against Humanity
Nationale Reparatie commissie Suriname – NL
Neem contact op
0031 685851737
info